Agricultural Biotechnology - In Nutshell

The Mind Crunch Mimamsa : स्त्री, एक परिचय :                              पहन ली वो ढीली सी कमीज और पायजामा। अपने बेतरतीब बड़े बालो को छोटे छोटे काट नकार दिया मैंने लड़की होना। अचानक स...

वाडा चिरेबंदी ..... वाडा चिरेबंदी, तसा आजूनही आहे उभा आब-रुबाब उरला नाही घोडे-तांगे बारदाना गेला कळा गेली ,रया आली घोशा सुध्धा उघडा झाला वाडा चिरेबंदी तसा आजूनही आहे उभा शेतं ...

ऑलिम्पिकचं हे थीम साँग. केटी  पेरीनं गायलेलं. ते ऐकतानाच एक सळसळता उत्साह संचारतो काय नाही या गाण्यात? झुंजण्याची चिवट जिद्द आहे, कितीही छाटून टाकल्या फांद्या तरी मुळाप...

Quantification of DNA! Hi, I explained the principle behind the extraction of pDNA in my last post. Extracted the DNA, what next? Let us quantify the DNA extracted. How to quantify? Very simple, all you need is Spectrophotometer. Just take 1 microliter of your DNA extract in an eppendorf, make it upto 500 microliter with nanopure water. (else 1000, or any desired volume) mix it well Now, put this into a quartz cuvette (0.5ml), measure the O.D value at 260 nm. Use blank as nano pure water. Note: The path length of the cuvette must be 1cm. Okay, we got the O.D value now, how to get the concentration of your DNA? It's very simple, do the following calculation. If your O.D. Value is 1, then, the concentration of your DNA sample is 50 microgram/ml so, now, if your concentration = obtained O.D.( let it be 0.5) * 50 microgram/ml * Dilution factor How to calculate the dilution factor? Simple! here your dilution factor is 500/1 i.e., 500 micro liter contains 1 micro liter of DNA, ...

शाप होता चांदण्याला तो ढगांचा दोष नाही, वेळ होती ओहटीची सागराचा दोष नाही. छेडल्या तारा तरीही सूर नाही वाजले, का फुलाच्या लाजण्याने हात माझे भाजले. हात होते छेडणारे तो फुल...

ना जाणे क्यु .......  संध्याकाळची वेळ, काम करून करून कंटाळा आलेला, थोडासा fresh व्हावं म्हणून गरमागरम चहा चा cup घेऊन खिडकीत आलो. बाहेर काळेकुट्ट ढग दाटून आलेले. आता थोड्याच वेळात पाऊस पडेल हे सांगायला वेधशाळेची गरज नव्हती. काळ्याकुट्ट ढगांच्या साम्राज्याने अस्ताला जाणारा सूर्यही झाकोळला. त्या ढगांची वर आकाशात झालेली गर्दी उदासीनता आणून गेली आणि मनात अनेक विचारांनी गर्दी केली. विचार सहाजीकच “ती” च्या बद्दलचे. काय विचार? विचार कसले प्रश्नच नुसते.. काय करत असेल ती? ती पण अत्ता चहा घेत अशीच खिडकीत बसली असेल का? तिकडेही असच वातावरण असेल का? असे एक न अनेक प्रश्न. पण का विचार करतंय मन या सगळ्याचा? काय उपयोग आहे याचा? पण उत्तरं कुठेच नाहीत. फक्त प्रश्न. विचारांच्या तंद्रीत चहा चा cup तसाच हातात. इतक्यात पाउस सुरु होतो. दुपारच्या उन्हात तापालेल्या धरतीवर पावसाचे थंडगार थेंब पडतात आणि धरतीमातेला एकदम शांत करून जातात. ओल्या मातीचा सुगंध साऱ्या वातावरणात पसरतो. त्या सुगंधाने मन थोडं हलकं होतं पण मनातलं वादळ काही क्षमत नाही. इतक्यात  व्हाट्सअँप आयकॉन वाजतो आणि मनात चालले...

सकाळी उठल्यावर जिची/ज्याची आठवण येते  तिच्या/त्याच्या वर आपण प्रेम करतो.... भांडून देखील जिचा/ज्याचा राग येत नाही तिच्या/त्याच्या वर आपण प्रेम करतो.... जिच्या कुशीत गेल्यावर जगातली सगळी  टेन्शन विसरतो तिच्यावर आपण प्रेम करतो... जिच्या/ज्याच्या चुकांवर आपण रागावतो  मग एकांतात हसतो तिच्यावर आपण प्रेम करतो.. बाहेर गेल्यावर जिचे/ज्याचे भास सतावतात  त्याच्यावर /तिच्या आपण खर प्रेम करतो .... कधी सहज विनोद झाल्यावर आपला सहज लक्ष जात तिच्या/त्याच्या वर आपण खरं प्रेम करतो.. जिची/ज्याची आठवण आल्यावर एक छोटीशी  स्माईल गालावर येते,(अगदी तशीच आरशात पाहू नका)तिच्यावर आपण प्रेम करतो... हि कविता वाचताना देखील जिचा/ज्याचा  विचार चमकून जातो त्याच्यावर आपण प्रेम करतो..